لیلیـ نام تمام دختران زمین است

وسـیــع بـاش، و تنــهــا،و سـربه زیــر، و ســخـتـ

باید قبول کنم


+ دوست داشتم آدم محبوبی باشم که دوست‌‌های زیادی داره و نبودش در جمع‌ها احساس میشه ، 

 اما نشدم .

باید این محبوب و دوست داشتنی نبودن رو قبول کنم .

۶ نظر
nobody
۱۱ خرداد ۰۲:۱۲
همین که خودت باشی کافیه
دوست داشتنی هم به طور قطع هستید
شاید موقعیتش بوجود نیومده

پاسخ :

دوست داشتنی در گروه دوستان منظورم بود نه توسط یک فرد خاص !
البته دلیلش هم همین بوده شاید  که همیشه سعی کردم خودم باشم
nobody
۱۱ خرداد ۰۲:۳۰
منظور من هم هر گروه و گروهکی بود
خیلی وقتا یه اتفاقی میوفته که همه به ارزش و محبت ادم پی میبرن

پاسخ :

احتمالا زمانی اتفاق میوفته که دیگه برام اهمیتی نداره
پرهـ امـ
۱۱ خرداد ۰۲:۴۴
دوست داشتم آدم محبوبی باشم که دوست‌‌های زیادی نداره و نبودش فقط برای یه نفر بدجوری حس بشه .. نشد که بشه :|

پاسخ :

اوهوم ، اینم نشده .
کلا از محبوبیت بی بهره ایم =) :/ :o
پرهـ امـ
۱۱ خرداد ۱۷:۰۵
اره .. حیف ما -_- :دی

پاسخ :

حروم شدیم اصن D:
حمـ ید
۱۲ خرداد ۲۳:۴۹
منم اینطوری ام
چمونه واقن:/ :D

پاسخ :

منم دنبال جواب این سوالم D:
ستاره
۱۹ خرداد ۱۱:۰۷
اینکه تو محبوب بعضی گروهها نیستی دلیل بر این نیست که آدمِ محبوبی نیستی.. 

بیشتر آدمای امروزی دنبالِ این هستن که براشون مفید باشی و در مقابلش حاضر نیستن کمک حالت باشن.. خب در جمع های این مدلی همون بهتر که محبوب نباشی.. 

همین که خودت هستی.. و چاپلوسی هیچ کسی رو برای محبوب بودن نمیکنی خودش باعث محبوب بودنته.. 

مطمئنم محبوبِ خیلی از قلبها هستی.. قلبهایی که ارزشِ واقعی تو و قلبِ روشنت رو میدونن!

پاسخ :

امان از این آدم‌ها که همه‌جا هستن و باعث کمرنگ شدن آدم‌های واقعب شدن که به چشم ما نمیان.

بعد از خوندن کامنت‌هات انقدر انرژی میگیرم که فک میکنم میتونم بعدش برم یه تنه با دلتنگی‌هام بجنگم ، با همین دست خالی و سردم :)) رفیق‌جانِ مجازیِ قدیمی 
مرسی ازت :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
About me
ای کاش که جایِ آرمیدن بودی
یا این رهِ دور را رسیدن بودی
کاش از پی صدهزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
.
.
.
شاید آدم باید جایی رو داشته باشه که شکل خودش باشه ، شکل خودش فکر کنه ، شکل خودش حرف بزنه.
اینجا برای من یه همچین جاییه و از شخصی ترین حرف هام میگم توش ، شاید تکراری ، شاید خسته کننده و گاها غمگین ،اما اینجا ، من ، دقیقا شکل خودمم ، بدون سانسورهای هنجار پسندِ هرروزه !
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان