لیلیـ نام تمام دختران زمین است

وسـیــع بـاش، و تنــهــا،و سـربه زیــر، و ســخـتـ

با خودم ، به خودم !

بیا بریم ، بیا زندگیمونو که جای زیادی هم نمیگیره بریزیم تو یه چمدون قهوه ای و بزنیم  به چاک !

بریم یه جا همه چیزو از نو شروع کنیم . مهم نیست که 22 سال از زندگیمو به فنا دادم و الان له و لورده به گذشتم نگاه میکنم و حالم بد میشه !

بریم یه جا که من یادم نیاد تا الان هیچ کدوم از هدف هامو تا تهش نرفتم ، همه شونو نصفه راه وا دادم و الان احساس یه شکست خورده ی مطلق رو دارم .

بیا بریم یه جای جدید قبلش انگشت کنیم تو حلقمون و تمام باقی مونده های زندگی قبلی رو بالا بیاریم ، تمام هنرهایی که نصفه یاد گرفتیم ، علم هایی که نصفه یاد گرفتیم ! زبان انگلیسی رو که نصفه یاد گرفتیم ! ارزوهایی که نصفه ولش کردیم ، بیا این همه نصفه نیمه رو همینجا جا بذاریم و بریم .

اصلا هم گور پدر تمام جمله های قشنگ قشنگ دنیا که میگن فرار کار ادمای ترسوئه ، که ادم های موفق میمونن و میجنگن با زندگی ...

ببین ، من یه آدم ترسوئه بدبختم که دلم میخواد جا بزنم .

بیا بریم یه جا که مهم نباشه که آدم ترسوئه بدبختی بودی که جا زدی ، دوباره از اول شروع کن ...



۳ نظر
ناشناس
۱۱ دی ۱۸:۰۳
ایده آل گرایی نابود کننده س و شما داری نابود میشی
از همینجا و از هر جا که رهاشون کردی پِی شونو بگیر و تکمیلشون کن

پاسخ :

امروز با خودم فک کردم من آدمی نبودم که به حداقلا قانع شم ! ولی تو این دو سه ساله فقط دارم به حداقل ها قانع میشم و حالم به خاطر همین حداقلا که زندگیمو پر کردن خوب نیست !
 توجیه مسخره ایه ولی برگشتن و گرفتن پی چیزای ول شده انرژی ، انگیزه و یه همچین چیزایی میخواد ! 
ماریا
۱۱ دی ۱۸:۰۹
گاهی رفتن رسیدن است...

پاسخ :

گاهی ..
محدثه //
۱۳ دی ۱۸:۰۰
من اگه جاى خودت بودم، قبول میکردم و با خودم میرفتم.
اما خب از یه طرف هم میگن که پایان همه چیز خوبه، پس اگه الان خوب نیس هنوز به پایان نرسیده.. پس یعنى قراره پایانش خوب باشه دیگه آقا!
اما خودت بهتر از هر کسى میدونى که ادامه دادن این راه باعث میشه به اون پایان برسى یا باید راهت رو عوض کنى. شایدم یه تایم آنتراک میخواى واسه نفس گیرى.. ببین بهترین کار کدومه :)

پاسخ :

گاهی دلت میخواد بری ولی جایی برای رفتن نداری ، گاهی میترسی بری ، گاهی میگی اگه همه چیز از اونکه الان هست بدتر بشه؟
اره ، شاید قراره خوب باشه آخرش ، 
که از تقدیر و فال ما در این دنیا کسی چیزی نمیداند:)

About me
ای کاش که جایِ آرمیدن بودی
یا این رهِ دور را رسیدن بودی
کاش از پی صدهزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
.
.
.
شاید آدم باید جایی رو داشته باشه که شکل خودش باشه ، شکل خودش فکر کنه ، شکل خودش حرف بزنه.
اینجا برای من یه همچین جاییه و از شخصی ترین حرف هام میگم توش ، شاید تکراری ، شاید خسته کننده و گاها غمگین ،اما اینجا ، من ، دقیقا شکل خودمم ، بدون سانسورهای هنجار پسندِ هرروزه !
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان