لیلیـ نام تمام دختران زمین است

وسـیــع بـاش، و تنــهــا،و سـربه زیــر، و ســخـتـ

پر بغضه تو دلم ، شونه های تو کجاست ؟

فکر میکنم که باید برم از کشوری که توش به افسرده ها میگن روانی! از کشور تمسخر ها و مسخره کردن ها 
از کشوری که توش نمیتونی خودت باشی و فقط ، فقطططط باید ادا در بیاری ! از کشوری که برای توی واقعی خریداری پیدا نمیشه ! از کشور پشت سر حرف زدن ها ! از کشوری که کل راه رو برای رسیدن به مدرنیته اشتباه رفتیم و افتادیم وسط یه لجن زار که فکر میکنیم یعنی خیلی پیشرفت کردیم ! از کشور عقب مونده های فرهنگی تو ظاهر امروزی ! بعد فکر میکنم کجا برم ؟؟ کجای دنیا خالیه از این ادم ها ؟ و ارزوی مرگ میکنم ! عمیقا ارزوی مرگ میکنم که شاید ارامش امثال من ، فقط با مرگ به دست بیاد!
کاش چشمام رو میبستم ، باز که میکردم جای بهتری بودم !
۳ نظر ۲ موافق ۱ مخالف
محـ ـمد
۳۱ مرداد ۰۰:۵۰
با اینکه مرگ حقه ولی دور از جون..

مشکلات اجتماعی و فرهنگی و رفتاری و علمی و... زیاده.. به نظر من هم نمیشه جایی رفت که نباشه.. شاید درصد اینا مقداری تغییر کنه..

شاید اگر بتونیم روی خودمون کار کنیم مقداری بهمون آرامش بده.. یا مثلا نسل آیندمون.. یا افراد کمی نزدیکمون.. هرچند سخته و خودنم آیا واقعا اون ایده اله هستیم یا نه..

وقتی میبینی تو یه پارک، خیلی ها آشغال میریزن روی زمین، اگر پارکتو عوض کنی، شاید این دومیه هم یه روزی مثل اولیه بشه.. ولی اگر تو کمی به آشغال نریختن تو پارک کمک کنی، شاید همون پارک اولیه یه روزی درست بشه.. :) البته شاااید هااا..

پاسخ :

آرامش! معنی گم شده ی این روزها . باید ندید و نفهمید تا بشه اینجا با ارامش زندگی کرد شاید ! 
نمیدونم ...
به هرحال ، ممنون از نظرتون :)
ستاره
۰۴ شهریور ۱۳:۱۱
<کاش چشمام رو میبستم ، باز که میکردم جای بهتری بودم! >

عالی بود. کاش.. کاش.. کاش...

پاسخ :

کاش های تمام نشدنی ادم ...
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
About me
شاید آدم باید جایی رو داشته باشه که شکل خودش باشه ، شکل خودش فکر کنه ، شکل خودش حرف بزنه.
اینجا برای من یه همچین جاییه و از شخصی ترین حرف هام میگم توش ، شاید تکراری ، شاید خسته کننده و گاها غمگین ،اما اینجا ، من ، دقیقا شکل خودمم ، بدون سانسورهای هنجار پسندِ هرروزه !
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان