لیلیـ نام تمام دختران زمین است

وسـیــع بـاش، و تنــهــا،و سـربه زیــر، و ســخـتـ

سبز خواهم شد ، میدانم میدانم میدانم ...

باید به خودم یه فرصت دوباره بدم ، مثل تمام این چند سال زندگی که دست های خودم بود که کمکم کرد

پاشم ،پاهای خودم بود که ستون شد میون من و سقوط . من انکار نمیکنم که شکستم و توی وجودم به

اندازه چندین قرنناامیدی پر شده ، من انکار نمیکنم چقدر سخته بر گشتن از این راه غم انگیز که با درد

طی شد، من انکار نمیکنم که چه شب هایی که بیدار موندم و فرو رفتن خودم رو تماشا کردم ،

من شعر های غمگین فروغ و کتاب های صادق هدایت رو انکار نمیکنم و همینطور منکر این نیستم که

زکات دانستن زجریست طولانی ! 

اما میدونم که ما ادم ها محکومیم به ادامه دادن و مخصوصا اونهایی مثل من که جرئت خودکشی هم

ندارن ! و برای ادامه ادن هیچکس رو نداریم جز خودمون !من تنهایی هام رو انکار نمیکنم ولی میخوام

بمونم جلوشون...میخوام از این شب های سختی که گذشت و من مرگ رو با چشم های خودم دو قدمیم

میدیدم درس بگیرم واسه ادامه ی مسیر . . . من پوچی دنیا رو انکار نمیکنم اما میخوام که به خودم فرصت

هزار باره بدم ... تا ببینیم بعد چی پیش میاد . . .


پی نوشت : چه درس هایی که گرفتم از این هفته های اغشته به غم !!

عنوان از فروغ جان فرخزاد :

دست هایم را در باغچه میکارم ،

سبز خواهم شد ،

میدانم

میدانم

میدانم

۲ نظر ۰ موافق ۰ مخالف
محمود امینی
۲۵ اسفند ۱۱:۵۸
زکات دانستن زجریست طولانی

واقعا این بند خیلی تکان دهنده بود! واقعا منو تحت تاثیر خودش قرار داد!
خوشحالم که اینقدر ساده و روان مینویسید! مثل ِ فروغ ^_^
ممنون میشم به من سر بزنی و با کامنتت خوشحالم کنی.
با افتخار لینک شدید 
ممنون میشم منم لینک کنید. 

پاسخ :

ممنون ، شما خوب خوندید
احسان .م
۲۵ اسفند ۱۶:۴۸
 انسان همین امید و آرزوهاست:)

پاسخ :

درسته
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
About me
ای کاش که جایِ آرمیدن بودی
یا این رهِ دور را رسیدن بودی
کاش از پی صدهزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی
.
.
.
شاید آدم باید جایی رو داشته باشه که شکل خودش باشه ، شکل خودش فکر کنه ، شکل خودش حرف بزنه.
اینجا برای من یه همچین جاییه و از شخصی ترین حرف هام میگم توش ، شاید تکراری ، شاید خسته کننده و گاها غمگین ،اما اینجا ، من ، دقیقا شکل خودمم ، بدون سانسورهای هنجار پسندِ هرروزه !
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان